۱۳۹۰ تیر ۹, پنجشنبه

سوال از دوستان عرزشی: شما که خودتون رو برای مبارزه با استکبار جهانی و امپریالیزم جر میدید، الان به نظرتون تفاوت ایران با یک حکومت مستکبر جهانی و امپریالیستی چیه؟

سوال از دوستان عرزشی:
 اکنون که رهبر الدنگتان از جنایات سوریه حمایت علنی میکند و پشتیبان رژیمهای تروریست آفریقا شده،آیا این رژیم مصداق یک کشور استکباری نیست؟ شمایی که خودتون رو می کشید که با آمریکای خونخوار! که جرم اش دخالت در کشورهای بیگانه هست مبارزه کنید! نمی بینید دخالت های علنی ایران در کشورهای استبدادی رو علیه کشورهاشون. تقویت دولت های کشتار گر و نسل کش مثل رژیم سودان و رابرت موگابه در زیمباوه رو...یا حمایت از کشتار مردم سوریه ؟ مگه تعریف امپریالیزم و کشور استکباری و مداخله گر در امور داخلی کشورها علیه خلق های اون کشور چیه که جمهوری اسلامی و رژیم سید علی لایق اون نیست؟

۱۳۹۰ خرداد ۲۲, یکشنبه

من به این وضع بالاترین اعتراض دارم. من به رفتار بچه های بالاترین با این که مخلص همشون هم هستم اعتراض دارم

امروز تجمعات خوب بود و به نسبت سرکوب وحشیانه ای که رژیم اعمال کرده خوب بود. ولی من به این وضع بالاترین اعتراض دارم. من به رفتار بچه های بالاترین با این که مخلص همشون هم هستم اعتراض دارم. ما دوست نداریم واقع گرا باشیم. ما دوست داریم اون چیزی رو بشنویم که دوست داریم. لینک میگذاریم که تو تهران چند صد هزار نفر و چند صد میلیون نفر اومدند! به لینک هایی که میگن بیرون گارد ویژه ایستاده و مثلا فلان جا 10 نفر رو دستگیر کردند منفی میدیم. منفی میدیم فقط بخاطر اینکه حس می کنیم بهمون انرژی منفی میده. فقط بالاترین نیست. تو  مبارزه ی واقعی و عینی مون هم چنین وضعیتی داریم. به کسایی که میگن جنبش باید مطالبات اقتصادی داشته باشه و شعار علنی داشته باشه برچسب کمونیست بودن میزنیم. به اونهایی که میگن جواب باطوم مشت هست، برچسب مجاهد بودن می زنیم.

مادامی که واقع گرا نشیم و برای مشکلات واقعی مون جواب های واقعی و قابل استفاده پیدا نکنیم وضع مون همینه

شریعتی ها و چگوارا ها و گاندی ها مردند. عصر اونها تموم شده. عصر غول ها تموم شد ... دوران ما دوران این ها نیست

شعارهای شاعرانه رو بریزیم دور... با واقعیت مادی واقعا موجود مبارزه کنیم. با باطوم ... با شوکر ... با سنگ ... با شست شوی مغزی...